Skip to main content

Incubator: nova.MA1310 [7. Multi.ART:Kalisz:Poland]


SUPERNOVA/SUPERŚMIERĆ
Dlaczego spoglądając na obrazy Johannesa Vermeera czuję się intruzem? Dlaczego czuję rodzaj wstydu, przyglądając się kobiecie czytającej list czy artyście w swej pracowni? Dlaczego, jako bohaterowie sceny, rozpostarci okazale na płótnie, żyją tam jakby dla siebie, nie dla mego oka? 
Bo podglądam. Płaszczyznowe medium płótna Vermeer przekształcił w dziurkę od klucza.



Spojrzenie wgłąb Inkubatora: nova.MA1310 zanurza w analogicznie innym wymiarze. To nic, że fizycznie stoję po zewnętrznej jego stronie. Staję się świadkiem tego, co zarówno wizualnie, jak i symbolicznie, obce jest memu rozsądkowi i przyzwyczajeniom. Zerkając w otwór, niczym okular peryskopu, znów z jakiegoś powodu staję się tym Obcym…
nova.MA1310 to subtelny performance światła rozegrany w mikroskali. Światła, które po raz kolejny w działalności artystycznej Pawła Dudko, zyskuje materialny, fizyczny charakter.  Inkubator skrywa w sobie rzeczywistość samowystarczalną – cichą, odizolowaną od świata zewnętrznego, jak gdyby generował się w nim swoisty (mikro)kosmos, niezależny system życia. Życia jednak niezmiennie opartego na biegunowych zasadach procesu – początku i końca, narodzin i znikania. Eksplozje fosforyzujących kropli światła, zanurzających się powolnie w cieczy, tworzą niezliczone cząsteczki pomniejszych, „rozmnażając” niejako swoje trwanie. Proces ten przywołuje na myśl zjawisko powstawania masy gwiezdnej w kosmosie, tzw. supernowej, momentu chwilowego wybuchu, kiedy ze śmierci tworzy się życie w niewyobrażalnej skali.



Jednakże zdaje się ono istnieć wyłącznie dla ulotnej demonstracji – blasku w owej galaktyce, po to głównie, by pozostawić po sobie pamięć zawartą w poświacie. Paradoksalna obecność Inkubatora polega tu na desperacji ochrony i podtrzymania owego życia. Złudnie jednak. Incubo z łaciny znaczy tyle co zjawa, mara. Czy zatem Inkubator nie odwraca jedynie uwagi od tego, co założone i nieuchronne? Czy nie staje się katalizatorem powszechnej nadziei na przekroczenie nieuniknionego?
Być może dlatego, spoglądając w okular Inkubatora czuję się jak Obcy świadek obrazów Vermeera. Zaglądając do wewnątrz, staję się widzem metaforycznych, abstrakcyjnych scen narodzin i śmierci – sytuacji intymnych, nieprzeznaczonych dla aplauzu, nieoswojonych. Staję się ich podglądaczem. Tak samo Obcym jak obce jest spychane w podświadomość to, co „założone i nieuchronne”. Obserwacja każdorazowej supernowej w ambiwalentnym kontekście inkubatora Pawła Dudko podpowiada jednak, że afirmacja owego „życia” obierać może zgoła inny kierunek. Nie trwanie czy nieśmiertelność staje się tu przymiotem nadrzędnym, ale dialektyczne starcie tych wartości, których relacja trwa tyle co błysk.

Dorota Perszko

fot. autora
Inkubator: nova.MA1310
Praca prezentowana podczas 7 Multi Art Festival - Festiwalu Sztuki Młodych w Kaliszu, 2013.



[authors video]


Popular posts from this blog

Ex-machina [solo exhibition:Baszta Gallery:Zbąszyń:Poland]

Ex-machina is a solo exhibition in Baszta Gallery in Zbąszyń, Poland. The leitmotiv of the show is the author's device Machine Creative , which was used to create and present other objects.  The idea behind Machine Creative  was to build a device that would function as a creator, replicating the process from human-machine relation to machine-object creation. An artist, a creator, replaced by a device is not a new idea. However, it is still an issue to determine where the creative process comes from and how it exactly works. With all the knowledge, it still resembles a mystery. The process is reflected in the exhibition. Machine Creative  produces objects from which all are different and each is unique. Although the mechanism is designed to extrude the material steadily, the filament is uniform and the extrusion is protected from external factors, every creation is one of a kind. The device was used to

Dream collection [Experyment:Zbąszyń:Poland]

The  Dream collection  is based on an interactive activity, the essence of which is the transcription of the participant's statement into a visual form using an author's device. The resulting object becomes very personal, and the written content is only a sign of the event. Dream collection , close-up | Kolekcja marzeń , zbliżenie, fot. Dorota Bulińska Dream collection happening/objects, 2021, foam board, FDM PLA print, 15 × 15 × 1 cm  Kolekcja marzeń działanie/obiekty, 2021, płyta piankowa, druk FDM PLA, 15 × 15 × 1 cm Dream collection , general view | Kolekcja marzeń , widok ogólny ekspozycji, fot. Dorota Bulińska The Dream collection is based on an interactive activity, the essence of which is the transcription of the participant's statement into a visual form using an author's device. The resulting object becomes very personal, and the written content is only a sign of the event. Dream collection , happening, participant signing the print | Kolekcja marzeń , działa

Po prostu [Podlasie:Ratusz Kultury:Gdańsk:Poland]

In Podlasie, there is a local language described as Podlachian, and by local residents as  prosta  [ simple ],  tutejsza  [ local ],  swoja  [ native ], or  nasza  [ our ]  mowa  [language]. It is still used in speech, and today, thanks to its popularizers, also in written and literary forms. In Podlachian , general view | Po prostu , widok ogólny In Podlachian object, 2021, MDF frame, FDM PLA print, 27 × 27 × 6  cm  Po prostu obiekt, 2021, rama MDF, druk FDM PLA, 27 × 27 × 6  cm  In Podlachian , detail |  Po prostu , detal In Podlasie, there is a local language described as Podlachian, and by local residents as prosta [ simple ], tutejsza [ local ], swoja [ native ], or nasza [ our ]  mowa [language]. It is still used in speech, and today, thanks to its popularizers, also in written and literary forms. This undisputed element of heritage sometimes gives rise to ambivalent feelings. Among many people who use the Podlachian language, there is a conviction, e.g. with a lower social statu