Skip to main content

Palimpsest [Galeria XX1:Warsaw:Poland]



[authors video]

Palimpsest
Czy istnieje moment przejściowy pomiędzy słowem jako początkiem i słowem jako ciałem?
W którym momencie ulotna komenda zyskuje swoją materialną postać? Czy staje się wówczas obrazem dźwięku czy też brzmieniem obrazu?


Nie mogę się powstrzymać od słyszenia w słowie „głos“ (la voix) fonicznego echa słowa „widzieć” (voir)[1] ‑ pisze w rozważaniach Louis Marin. Sens tej słownej gry polega jednak na czymś więcej niż podobieństwo brzmienia. Na czymś więcej również niż intryga paradoksów w rodzaju odczytania narracji obrazu, podjęcia lektury dzieła czy interpretacji jego wydźwięku. Pozwolić zobaczyć głos byłoby dziwnym przedsięwzięciem, być może szczytem przedsięwzięcia nazywanego przedstawieniem malarskim – powiada Louis Marin.

Wypowiadanie słów nosi w sobie walor performatywny, będąc zawsze początkiem tego, co zyskuje realną substancję. Podpisanie słownej deklaracji wojny, oznacza realną wojnę. Paweł Dudko w instalacji PALIMPSEST przekuwa dźwięk słowa w światło, światło w obraz, obraz w ulotność.
Siła sprawcza aktu twórczego tkwi po stronie wiązki światła. Pozbawia go przypisanemu procesowi stworzenia śladu dłoni, kontaktu z narzędziem. Niewidoczna czynność znajduje swój zapis w fizycznym materiale, zawsze indywidualna, jednostkowa.  W materiale, co paradoksalne, z natury pozbawionym trwałej pamięci. Staje się oznaką naturalnego pragnienia utrwalania i jednocześnie dowodem jego nietrwałości.


Starożytni, chcąc uwiecznić niesioną przez słowo myśl, kreślili ją na woskowych tabliczkach. Jako jedyne medium pisarskie pozwalało istnieć treści do czasu jej zatarcia – wyrównania powierzchni wosku w celu ponownego zapisania. O ile jednak wznowiona powierzchnia przyjmowała nową myśl, o tyle, w sposób niewidoczny, podskórny, pamiętała minioną. Palimpsest jest warstwowością pamięci. Paradoksem utrwalenia skazanego na rozproszenie. Słowo wypowiedziane przez Pawła Dudko, ucieleśnione poprzez światło, staje się krótkotrwałym obrazem chwili i pamięcią czasu minionego. 
fot. autora
Proces STAWANIA SIĘ obrazu ze źródła dźwięku zyskuje tu walor gramatycznego spójnika, łączy moment "pomiędzy" etapem wypowiadania słowa-rozkazu i widocznością słowa-ciała.
Dorota Perszko



[1] Louis Marin, Na marginesach obrazu: zobaczyć głos, [w:] O przedstawieniu, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2011, s. 397

Popular posts from this blog

Dream collection [Experyment:Zbąszyń:Poland]

The  Dream collection  is based on an interactive activity, the essence of which is the transcription of the participant's statement into a visual form using an author's device. The resulting object becomes very personal, and the written content is only a sign of the event. Dream collection , close-up | Kolekcja marzeń , zbliżenie, fot. Dorota Bulińska Dream collection happening/objects, 2021, foam board, FDM PLA print, 15 × 15 × 1 cm  Kolekcja marzeń działanie/obiekty, 2021, płyta piankowa, druk FDM PLA, 15 × 15 × 1 cm Dream collection , general view | Kolekcja marzeń , widok ogólny ekspozycji, fot. Dorota Bulińska The Dream collection is based on an interactive activity, the essence of which is the transcription of the participant's statement into a visual form using an author's device. The resulting object becomes very personal, and the written content is only a sign of the event. Dream collection , happening, participant signing the print | Kolekcja marzeń , działa

Po prostu [Podlasie:Ratusz Kultury:Gdańsk:Poland]

In Podlasie, there is a local language described as Podlachian, and by local residents as  prosta  [ simple ],  tutejsza  [ local ],  swoja  [ native ], or  nasza  [ our ]  mowa  [language]. It is still used in speech, and today, thanks to its popularizers, also in written and literary forms. In Podlachian , general view | Po prostu , widok ogólny In Podlachian object, 2021, MDF frame, FDM PLA print, 27 × 27 × 6  cm  Po prostu obiekt, 2021, rama MDF, druk FDM PLA, 27 × 27 × 6  cm  In Podlachian , detail |  Po prostu , detal In Podlasie, there is a local language described as Podlachian, and by local residents as prosta [ simple ], tutejsza [ local ], swoja [ native ], or nasza [ our ]  mowa [language]. It is still used in speech, and today, thanks to its popularizers, also in written and literary forms. This undisputed element of heritage sometimes gives rise to ambivalent feelings. Among many people who use the Podlachian language, there is a conviction, e.g. with a lower social statu

Ephemeral architecture – Poltva river revitalisation [Białystok:Poland/Lviv:Ukraine]

Architektura Efemeryczna - rewitalizacja rzeki Poltvy we Lwowie to temat pracy magisterskiej wykonanej pod kierunkiem mgra inż. arch. JANA KABACA , na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej. MIASTO , które obecnie leży na Ukrainie, od początków swego istnienia cechowała wielokulturowość i wzajemny szacunek mieszkańców. Różnorodność osadników, zachowujących swoją tożsamość kulturową i religijną spotykała się z gościnnością i tolerancją. Dzięki temu miasto mogło się dynamicznie rozwijać i gromadzić bogactwa. Z czasem, gdy poziom zamożności mieszczan znacząco wzrastał, pojawiała się potrzeba rozwoju intelektualnego i kulturalnego. Dzięki czemu we Lwowie pojawiło się mnóstwo znakomitych uczelni wyższych, dzieł architektonicznych, artystycznych, ale także wiele znanych osobistości odwiedzało to urokliwe miasto. Niestety wiek XX i 2 wojny światowe przyniosły zniszczenia. Mieszkańcy i sąsiedzi byli zmuszeni stanąć przeciw sobie w walce, zostało zatartych wiele świadectw historii mi