Skip to main content

Palimpsest [Galeria XX1:Warsaw:Poland]



[authors video]

Palimpsest
Czy istnieje moment przejściowy pomiędzy słowem jako początkiem i słowem jako ciałem?
W którym momencie ulotna komenda zyskuje swoją materialną postać? Czy staje się wówczas obrazem dźwięku czy też brzmieniem obrazu?


Nie mogę się powstrzymać od słyszenia w słowie „głos“ (la voix) fonicznego echa słowa „widzieć” (voir)[1] ‑ pisze w rozważaniach Louis Marin. Sens tej słownej gry polega jednak na czymś więcej niż podobieństwo brzmienia. Na czymś więcej również niż intryga paradoksów w rodzaju odczytania narracji obrazu, podjęcia lektury dzieła czy interpretacji jego wydźwięku. Pozwolić zobaczyć głos byłoby dziwnym przedsięwzięciem, być może szczytem przedsięwzięcia nazywanego przedstawieniem malarskim – powiada Louis Marin.

Wypowiadanie słów nosi w sobie walor performatywny, będąc zawsze początkiem tego, co zyskuje realną substancję. Podpisanie słownej deklaracji wojny, oznacza realną wojnę. Paweł Dudko w instalacji PALIMPSEST przekuwa dźwięk słowa w światło, światło w obraz, obraz w ulotność.
Siła sprawcza aktu twórczego tkwi po stronie wiązki światła. Pozbawia go przypisanemu procesowi stworzenia śladu dłoni, kontaktu z narzędziem. Niewidoczna czynność znajduje swój zapis w fizycznym materiale, zawsze indywidualna, jednostkowa.  W materiale, co paradoksalne, z natury pozbawionym trwałej pamięci. Staje się oznaką naturalnego pragnienia utrwalania i jednocześnie dowodem jego nietrwałości.


Starożytni, chcąc uwiecznić niesioną przez słowo myśl, kreślili ją na woskowych tabliczkach. Jako jedyne medium pisarskie pozwalało istnieć treści do czasu jej zatarcia – wyrównania powierzchni wosku w celu ponownego zapisania. O ile jednak wznowiona powierzchnia przyjmowała nową myśl, o tyle, w sposób niewidoczny, podskórny, pamiętała minioną. Palimpsest jest warstwowością pamięci. Paradoksem utrwalenia skazanego na rozproszenie. Słowo wypowiedziane przez Pawła Dudko, ucieleśnione poprzez światło, staje się krótkotrwałym obrazem chwili i pamięcią czasu minionego. 
fot. autora
Proces STAWANIA SIĘ obrazu ze źródła dźwięku zyskuje tu walor gramatycznego spójnika, łączy moment "pomiędzy" etapem wypowiadania słowa-rozkazu i widocznością słowa-ciała.
Dorota Perszko



[1] Louis Marin, Na marginesach obrazu: zobaczyć głos, [w:] O przedstawieniu, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2011, s. 397

Popular posts from this blog

Ephemeral architecture – Poltva river revitalisation [Białystok:Poland/Lviv:Ukraine]

Architektura Efemeryczna - rewitalizacja rzeki Poltvy we Lwowie to temat pracy magisterskiej wykonanej pod kierunkiem mgra inż. arch. JANA KABACA, na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej.

MIASTO, które obecnie leży na Ukrainie, od początków swego istnienia cechowała wielokulturowość i wzajemny szacunek mieszkańców. Różnorodność osadników, zachowujących swoją tożsamość kulturową i religijną spotykała się z gościnnością i tolerancją. Dzięki temu miasto mogło się dynamicznie rozwijać i gromadzić bogactwa. Z czasem, gdy poziom zamożności mieszczan znacząco wzrastał, pojawiała się potrzeba rozwoju intelektualnego i kulturalnego. Dzięki czemu we Lwowie pojawiło się mnóstwo znakomitych uczelni wyższych, dzieł architektonicznych, artystycznych, ale także wiele znanych osobistości odwiedzało to urokliwe miasto. Niestety wiek XX i 2 wojny światowe przyniosły zniszczenia. Mieszkańcy i sąsiedzi byli zmuszeni stanąć przeciw sobie w walce, zostało zatartych wiele świadectw historii miasta…

to disappear [Galeria Pod Arkadami:Łomża:Poland]

to disappear 

Description: 
In a painted room every 15 seconds flash captures for a moment a shadow of the audience moving around the hall. What is more, the visitors, in addition to their primary role as the recipient of art, become also a co-author of an art object. The undertaken problem of a temporary commemoration relates to existentially marked questions about a human beings, physical existence, and finally the disappearance, when after the momentary perpetuated sign, it dissipates, leaving space to next entities.
Unicell Poland, owner of Primacol brand, manufacturer of Neon paint helped to create the installation 'to disappear'.

Here you can read the full text of Plexus Solaris by Dorota Perszko [polish version only].


znikać


Opis pracy:
W pomalowanym pomieszczeniu co 15 sekund lampa błyskowa utrwala na moment cień przemieszczającego się w obrębie sali widza. Zwiedzający, prócz swej podstawowej roli odbiorcy sztuki, staje się współtwórcą obiektu artystycznego. Podejmowany tut…

Spirit of the Factory [Hajnówka:Poland]

Spirit of the Factory, the performance on the gongs and Tibetan bowls by Ryszard Ługowski and installation by Paweł Dudko, who made ​​a projection of more than 40 photos of workers, starting from the concierge, the employees of particular workshops, ending on the employees of the office. The image was projected parallel with the two projectors placed in two parts of furnaces manufactured by Hamech Machine Factory.
Exhibition was curated by Jarosław Perszko.

Duch Fabryki, czyli performance na gongach i misach tybetańskich Ryszarda Ługowskiego i instalacja Pawła Dudko, na którą złożyła się projekcja ponad 40 zdjęć pracowników, od portiera zaczynając, przez pracowników poszczególnych hal produkcyjnych, na pracownikach biurowych kończąc. Obraz wyświetlany był równolegle z dwóch projektorów umieszczonych w dwóch elementach palenisk produkowanych przez Zakłady Maszynowe Hamech. Kuratorem wystawy był Jarosław Perszko.







Praca prezentowana na hali malarni Zakładów Maszynowych Hamech w Hajnówce…